Honda’s heropleving van het Prelude-naamplaatje komt met een opvallend uiterlijk en efficiënte hybride kracht, maar voldoet niet aan de rechtvaardiging van het premiumprijskaartje. Hoewel de auto een visueel aantrekkelijk ontwerp en boeiend rijgedrag biedt, voelt hij uiteindelijk eerder aan als een overontwikkelde Civic Hybrid dan als een echte liefhebbersmachine.
Зміст
Design en interieur: een stap boven de concurrentie
De nieuwe Prelude valt op door een strakke, moderne esthetiek die rivalen als de Toyota GR86 en Subaru BRZ overtreft. Het exterieur heeft een vloeiend fastback-silhouet, geaccentueerd door opvallende koplampen en een subtiele achterlichtbalk die doet denken aan de Porsche Taycan. Binnenin biedt het interieur een comfortabele ervaring, waarbij standaard gitzwart leer of een optioneel blauw-wit kleurenschema voor een vleugje helderheid zorgen.
In tegenstelling tot veel moderne auto’s behoudt Honda fysieke knoppen voor de klimaatregeling, een welkome functie voor bestuurders die de voorkeur geven aan tactiele feedback boven vertrouwen op een touchscreen. Het 9,0-inch touchscreen zelf voelt echter ondermaats en van lage kwaliteit aan voor een auto in deze prijsklasse, met een merkbaar wazige achteruitrijcamera. Het digitale instrumentenpaneel, hoewel configureerbaar, neigt eerder naar rommelig dan naar intuïtief.
Prestaties en handling: pittig, maar niet baanbrekend
De 2,0-liter hybride aandrijflijn van de Prelude levert 200 pk en 232 Nm koppel en zorgt voor een snelle acceleratie – ongeveer 10,5 seconden tot 100 km/u. Het hybridesysteem met directe aandrijving levert direct koppel, waardoor de off-the-line prestaties verrassend energiek zijn. In bochten vertoont de auto een goede carrosseriecontrole en een strak stuurhuis, waardoor het leuk is om op bochtige wegen te rijden.
De rijkwaliteit heeft echter te lijden onder de stijve vering en laagprofielbanden, waardoor hij minder comfortabel is tijdens lange ritten. De gesimuleerde versnellingswisselingen van het ‘direct-drive’-systeem voelen kunstmatig aan en missen de betrokkenheid van een traditionele versnellingsbak.
Geluid en comfort: een gecompromitteerde Grand Tourer
Ondanks dat Honda de Prelude op de markt brengt als een ‘Grand Tourer’, dringen weg-, wind- en bandengeluiden door in de cabine, wat gesprekken uitdagend maakt. De rit is stevig en de auto crasht over ruw asfalt, waardoor zijn toerambities worden ondermijnd. Terwijl de hybride aandrijflijn een subtiel gebrom laat horen, wordt het geluid grotendeels via luidsprekers gesynthetiseerd.
Prijs en waarde: de grootste zwakte
De Prelude begint bij $ 43.195 en plaatst hem in een andere klasse dan zijn belangrijkste concurrenten. De Mazda MX-5 Miata, Subaru BRZ en Toyota GR86 bieden allemaal een boeiendere rijervaring tegen een aanzienlijk lagere prijs. Hoewel de Prelude stijl en efficiëntie biedt, maken de kosten het moeilijk om deze aan te bevelen boven alternatieven die prioriteit geven aan prestaties.
Samenvattend : de Honda Prelude is een visueel opvallende en redelijk competente hybride coupé, maar het hoge prijskaartje ondermijnt zijn aantrekkingskracht. Het is een showcase van Honda’s hybride technologie, maar levert uiteindelijk niet de waarde of opwinding op die je verwacht van een sportwagen van $ 43.000.
