To, jak obciążające fizycznie wyścigi Formuły 1 naprawdę, jest przedmiotem dyskusji od dawna. Podczas gdy normalna jazda wymaga minimalnego wysiłku, ekstremalny stres i wytrzymałość wymagane w sportach motorowych na najwyższym poziomie są znacznie bardziej intensywne. Aby rozstrzygnąć tę kwestię, dziennikarz Autocar sprawdził swoją sprawność fizyczną w bezpośrednim starciu z kierowcą rezerwowym Alpine, Paulem Aronem.
Dlaczego to ma znaczenie: istota rywalizacji
Współczesna Formuła 1 to nie tylko talent za kierownicą, ale także wyczerpujący sprawdzian wytrzymałości fizycznej. Zespoły aktywnie inwestują obecnie w programy kondycjonujące kierowców, wiedząc, że wymaga tego maksymalna wydajność. Wyzwanie było proste: połącz dziennikarza, który utrzymuje przyzwoity poziom sprawności fizycznej (czas poniżej 3:15 w maratonie) z zawodowym kierowcą wyścigowym, aby ocenić, jak sobie radzą. Główne pytanie? Czy trening fizyczny w elitarnych sportach motorowych jest czymś, do czego może podejść przeciętna, aktywna osoba?
Rozpoczyna się wyzwanie: siła szyi i nie tylko
Trening opracowany przez trenerów Team Alpine pod okiem naukowca ds. sportu Clémenta Le Viennese rozpoczął się od ćwiczeń szyi. Kierowcy Formuły 1 znoszą ogromne przeciążenia, które obciążają mięśnie szyi do granic możliwości. Uczestnicy mieli na sobie kaski przymocowane do maszyny do pomiaru elastyczności – urządzenia symulującego ogromne ciśnienie występujące podczas szybkiego pokonywania zakrętów. Aron, który ma zaledwie 21 lat i jest niezwykle konkurencyjny, od razu postawił poprzeczkę wysoko.
Przesłanie Arona było jasne: konkurencja wykracza poza tor. Nie lekceważył podstawowej sprawności dziennikarza, ale od razu zwrócił uwagę, że biegi wytrzymałościowe nie są kluczowym elementem przygotowań do wyścigu. To podkreśla zasadniczą różnicę: sprawność fizyczna w Formule 1 nie polega na ogólnej sprawności fizycznej, ale na specyficznej sprawności fizycznej dostosowanej do wymagań tego sportu.
Poza siłą szyi: cały obraz
Sesja prawdopodobnie była kontynuowana innymi testami, takimi jak stabilność rdzenia, szybkość reakcji i wytrzymałość. Są niezbędne dla jeźdźców, którzy muszą zachować precyzyjną kontrolę w ekstremalnych warunkach. Ponieważ fragment artykułu kończy się nagle, można bezpiecznie założyć, że wyniki były na korzyść Arona, biorąc pod uwagę jego zawód.
Kontrast pomiędzy sprawnością fizyczną elitarnego zawodnika a ogólną atletyką jest wyraźny. Chociaż maratończyk może pochwalić się imponującą wytrzymałością, brakuje mu wyspecjalizowanej siły i refleksu niezbędnych do sprostania wymaganiom samochodu Formuły 1.
Zawody te podkreślają, że sport motorowy na najwyższym poziomie to nie tylko prędkość, ale bycie perfekcyjnie zestrojoną fizyczną maszyną.
