Додому Motoryzacja Naprawa i serwis samochodów Jak działają automatyczne skrzynie biegów: Analiza zestawu przekładni planetarnych

Jak działają automatyczne skrzynie biegów: Analiza zestawu przekładni planetarnych

Zapomnij o pedale sprzęgła. Pozbądź się dźwigni zmiany biegów. Jeśli jeździsz samochodem z automatyczną skrzynią biegów, pogodziłeś się już z faktem, że po przesunięciu wybieraka w pozycję jazda samochód przejmuje kontrolę. Ale nikt Ci nie mówi: automatyczna skrzynia biegów i jej przemiennik momentu obrotowego realizują ten sam cel, co ręczna skrzynia biegów: przenoszą moc silnika na koła. Po prostu używają do tego zupełnie innych zasad mechanicznych.

Magia dzieje się wewnątrz obudowy. A zaczyna się od przekładni planetarnych. To niezasłużenie zapomniani bohaterowie współczesnej inżynierii samochodowej.

Cel automatycznej skrzyni biegów

Zanim zagłębimy się w konstrukcję przekładni, spójrzmy na opis problemu. Ręczna skrzynia biegów wymaga od kierowcy ręcznego wybierania przełożeń. Wciskasz sprzęgło, przesuwasz dźwignię, zwalniasz sprzęgło. Jest to proces fizyczny. To wymaga zaangażowania.

Automatyczna skrzynia biegów całkowicie usuwa to obciążenie. Wykorzystuje kombinację ciśnienia hydraulicznego, elektronicznych systemów sterowania i komponentów mechanicznych, aby zmieniać biegi we właściwym momencie. Kierowca po prostu naciska pedał gazu lub hamulca. Samochód sam decyduje, kiedy zmienić bieg.

Dlaczego to jest takie wspaniałe? Ponieważ zapewnia płynniejsze przyspieszanie, mniejsze zużycie paliwa w ruchu ulicznym i mniejsze zużycie skrzyni biegów w porównaniu ze źle wykonaną ręczną zmianą biegów. Poza tym po prostu łatwiej się na nim jeździ.

Przekładnia planetarna: mechanizm główny

Sercem większości automatycznych skrzyń biegów jest przekładnia planetarna. Jest to złożony system przekładni, który umożliwia stosowanie różnych przełożeń bez konieczności stosowania wielu zestawów biegów, jak w przypadku ręcznej skrzyni biegów.

Przekładnia planetarna składa się z trzech głównych elementów:

  1. Koło słoneczne: Koło środkowe.
  2. Koła zębate: Mniejsze koła zębate, które obracają się wokół koła słonecznego.
  3. Koło zębate: Zewnętrzne koło zębate z zębami wewnętrznymi, które zazębiają się z zębatkami.

Trzymając jeden element w miejscu, napędzając drugi i usuwając moment obrotowy z trzeciego, można uzyskać różne przełożenia, nadbieg, a nawet bieg wsteczny. To sprytna mechaniczna łamigłówka.

Jak działają przekładnie planetarne

Wyobraź sobie, że koło słoneczne jest podłączone do silnika. Satelity zazębiają się zarówno z kołem słonecznym, jak i kołem koronowym. Jeśli przytrzymasz koło koronowe nieruchomo i obrócisz koło słoneczne, koła obiegowe będą się wokół niego obracać, napędzając wózek połączony z wałem wyjściowym. Powoduje to zmniejszenie prędkości i wzrost momentu obrotowego.

I odwrotnie, jeśli przytrzymasz wspornik zębnika nieruchomo i wkręcisz koło koronowe, koło słoneczne będzie się obracać szybciej, tworząc przełożenie nadbiegu. Wszystko zależy od tego, który element jest trzymany, który napędzany, a który pozbawiony wyjściowego momentu obrotowego.

“Seria planetarna jest kluczem do całego systemu. Pozwala na kompaktową, wydajną i wszechstronną konstrukcję przekładni. “

Sterowanie hydrauliczne i elektroniczne

Same przekładnie planetarne są pasywne. Nie wiedzą, kiedy zmienić bieg. Tutaj z pomocą przychodzą układy hydrauliczne i elektroniczne.

Ciśnienie hydrauliczne wytwarzane przez olej przekładniowy i kontrolowane przez korpus zaworu działa na sprzęgła cierne i taśmy hamulcowe wewnątrz przekładni. Te sprzęgła i opaski utrzymują określone elementy przekładni planetarnej na miejscu, aby zapewnić wymagane przełożenie.

Nowoczesne automatyczne skrzynie biegów wykorzystują elektroniczne moduły sterujące (TCM) do monitorowania prędkości pojazdu, obciążenia silnika, położenia przepustnicy i innych czynników. Jednostka sterująca określa optymalny moment przełączania i wysyła sygnały do elektromagnesów

Automatyczna skrzynia biegów spełnia to samo podstawowe zadanie, co ręczna skrzynia biegów. Utrzymuje pracę silnika w wąskim optymalnym zakresie obrotów, zapewniając jednocześnie szeroki zakres prędkości wyjściowych. Jeśli usuniesz skrzynię biegów z systemu, pozostanie jedno przełożenie. Będziesz musiał pójść na kompromisy, takie jak wybór przełożenia zaprojektowanego na 80 mil na godzinę. Jeśli zaczniesz na tym biegu, samochód będzie pełzał bez przyspieszania. Jeśli przyspieszysz do prędkości autostradowych, silnik zacznie ryczeć, osiągając swoje granice. Szybko się zużyje i stanie się prawie niemożliwy do zarządzania.

Przekładnie rozwiązują ten problem. Zwiększają moment obrotowy i utrzymują silnik w pożądanym zakresie prędkości. Jednak holowanie zmienia zasady gry. Holowanie ciężkiej przyczepy może spowodować wrzenie płynu w skrzyni biegów. Ciepło niszczy uszczelki i smary. Jeśli holujesz, potrzebujesz dodatkowej chłodnicy skrzyni biegów. Jest to niedrogi sposób na zabezpieczenie skrzyni biegów przed przegrzaniem i zniszczeniem.

Główną różnicą między układami mechanicznymi i automatycznymi jest sposób zmiany przełożeń. W manualnej skrzyni biegów sprzęgło załącza i rozłącza różne grupy biegów na wale wyjściowym. Automatyczna skrzynia biegów wykorzystuje stały zestaw biegów, aby uzyskać wszystkie wymagane przełożenia. Sekretny składnik? Przekładnia planetarna. Jest to kluczowy mechanizm zapewniający taką możliwość.

Zrozumienie konstrukcji przekładni planetarnej

Zastanówmy się, jak działa ten złożony projekt.

Włącz automatyczną skrzynię biegów, a zastaniesz czysty chaos. Jest bardzo rygorystyczna. Obcisły. Usiana przewodami hydraulicznymi, stalowymi płytami i skomplikowanymi metalowymi częściami. Posiada pompę zębatą, która pompuje ciecz. Wyposażony w sprzęgło wielopłytkowe w kąpieli olejowej, załącza i rozłącza. Jest taśma blokująca obrót. Ale jeśli twoje serce nie bije, to nic nie znaczy.

Sercem jest przekładnia planetarna.

Jest wielkości melona. To wszystko. Ma tylko jeden główny element. Jednak ten pojedynczy element wpływa na wszystkie przełożenia wytwarzane przez skrzynię biegów. Reszta mechanizmu – hydraulika, sprzęgła i paski – pełni jedynie rolę pomocniczą. Ich jedyną funkcją jest napędzanie przekładni planetarnej. Wykonuj polecenia.

Być może pamiętacie ten projekt z naszej poprzedniej dyskusji na temat mechanizmów przekładni. Tę samą zasadę stosuje się w śrubokręcie elektrycznym. W przypadku jednej automatycznej skrzyni biegów otrzymujesz dwa kompletne zestawy przekładni planetarnych, które składają się w jedną kompaktową jednostkę. To cud technologii zwany kompresją.

Aby zrozumieć, jak to działa, musimy rozłożyć go na elementy. Przekładnie planetarne składają się z trzech głównych elementów:

  • Komplet przeciwsłoneczny
  • Przekładnie planetarne i ich wózek
  • Koło koronowe

Oto lista. Sztuka polega na tym, że można wprowadzić dowolny z tych trzech elementów. Dowolne dwa dni mogą być dniami wolnymi. Nie ma znaczenia, który jest naprawiony. W tej mieszance dzieje się coś magicznego. Możesz wybrać, kto prowadzi, kto się porusza, a kto pozostaje nieruchomy. To właśnie ta konfiguracja określa przełożenia skrzyni biegów.

Przyjrzyjmy się danym wyodrębnionym z typowej transmisji.

Obliczanie przełożenia skrzyni biegów

Wyobraź sobie koło koronowe z 72 zębami. Zazębia się z nim koło słoneczne z 30 zębami.

To nie są tylko liczby. To jest twój fundament.

Na podstawie tych dwóch liczb można uzyskać ogromną liczbę przełożeń. Blokując różne elementy i dostarczając moc do różnych elementów, przekładnia może zwiększyć moment obrotowy, zmniejszyć prędkość, a nawet zmienić kierunek obrotu. To cała matematyka ukryta za stalą i hydrauliką.

Zablokuj dowolne dwa z trzech głównych elementów przekładni planetarnej — koło słoneczne, wspornik lub koło koronowe — a cały mechanizm zostanie zablokowany. Otrzymasz stałe połączenie z przełożeniem 1:1. Brak poślizgu. Bez opóźnień. Tylko bezpośrednie połączenie mechaniczne.

Przyjrzyj się uważnie przełożeniu skrzyni biegów. Pierwsza to przekładnia redukcyjna. Wał wejściowy obraca się szybko, wał wyjściowy obraca się powoli. Moment obrotowy wzrasta, prędkość maleje. Drugie przełożenie odwraca wszystko. To jest przekładnia typu overdrive. Wał wyjściowy obraca się szybciej niż wał wejściowy. Od tego trybu zależy efektywność jazdy autostradą. Trzecia opcja to kolejna redukcja, ale jest tu niuans: kierunek obrotu wału wyjściowego jest odwrócony. Rewers to nie magia. Jest to po prostu przegrupowanie zasad fizycznych.

W matematyce ukryte są jeszcze inne zależności. Istnieją inne kombinacje. Ale w automatycznej skrzyni biegów ważne są tylko te trzy. Obejrzyj animację poniżej, aby zobaczyć, jak przekładnia tworzy wiele przełożeń bez włączania i wyłączania dodatkowych elementów. Wydajność poprzez prostotę.

Dwa z tych zestawów biegów połączone szeregowo zapewniają cztery biegi do przodu i jeden bieg wsteczny, zwykle zapewniany przez automatyczną skrzynię biegów. Zbierzemy je w następnej sekcji.

Kompozytowy mechanizm przekładni planetarnej

W tej automatycznej skrzyni biegów zastosowano złożony mechanizm przekładni planetarnej. Z zewnątrz wygląda jak jedna przekładnia planetarna, ale wewnątrz zachowuje się jak dwie połączone ze sobą przekładnie planetarne.

Koło koronowe stanowi stały element wyjściowy całej skrzyni biegów. Ale wewnątrz złożoność podwaja się. Dwie przekładnie słoneczne. Dwa zestawy satelitów. Wszystko łączy się w precyzyjny, zsynchronizowany taniec.

Przyjrzyjmy się komponentom:

Geometria nośnika planetarnego i zazębienie z kołem koronowym

Zobacz zespół nośnika planetarnego. Projekt nie jest symetryczny. W szczególności przekładnia planetarna po prawej stronie jest umieszczona niżej niż jej odpowiednik po lewej stronie. To pionowe przemieszczenie całkowicie zmienia przepływ mocy.

Prawa przekładnia planetarna nigdy nie styka się z kołem koronowym. Zazębia się bezpośrednio z inną przekładnią planetarną. Z kołem koronowym zazębia się tylko lewa przekładnia planetarna. To właśnie ta konfiguracja określa sposób przenoszenia momentu obrotowego przez przekładnię.

Wewnątrz przekładni planetarnej

Projekt jest zwodniczo prosty. Możesz zobaczyć, jak koła zębate są dopasowane lub niedopasowane. Wszystko zależy od dźwigni.

Krótkie satelity pełnią specjalną funkcję. Oddziałują tylko z małym kołem słonecznym. I tylko z nim. Żadnych niepotrzebnych połączeń. To połączenie określa przeniesienie momentu obrotowego dla określonego przełożenia skrzyni biegów.

Długie satelity to „wagi ciężkie”. Mają dwa punkty zaczepienia. Po drugiej stronie współpracują z dużym kołem słonecznym. Z drugiej strony są podłączone do małych satelitów. To podwójne sprzężenie tworzy złożoną ścieżkę przenoszenia mocy.

Długie satelity pełnią rolę pośredników i tworzą pomost pomiędzy dużym kołem słonecznym a małymi satelitami.

Dlaczego to jest ważne? Ponieważ umożliwia skrzyni biegów obsługę różnych kombinacji prędkości i momentu obrotowego bez konieczności zmiany biegów. Geometria wykonuje całą pracę. Krótkie koła zębate obracają się swobodnie, aż do załączenia. Długie koła zębate pozostają sztywno powiązane ze swoją rolą.

Ten projekt jest nie tylko sprytny. Ona jest skuteczna. Mniej szczegółów. Mniejsze tarcie. Większa moc na kołach.

Następny? Wał wyjściowy. Ale to historia na następną sekcję.

Wizualny podział wewnętrznych elementów przekładni ujawnia złożoną sieć wzajemnie połączonych części. Ale pomijając animację, prawdziwą magią jest to, jak te części łączą się ze sobą, zmieniając moment obrotowy i prędkość. Prześledźmy ścieżkę przez każdy bieg, zaczynając od początkowego.

Pierwszy bieg

Po włączeniu pierwszego biegu obciążenie przejmuje małe koło słoneczne. Turbina przemiennika momentu obrotowego obraca ją w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara. Powoduje to, że nośnik planetarny ma tendencję do obracania się w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Jest to jednak niemożliwe. Sprzęgło jednokierunkowe utrzymuje go na miejscu, umożliwiając obrót tylko w jednym kierunku: zgodnie z ruchem wskazówek zegara. W ten sposób obciążenie spada na koło koronowe, które staje się elementem wyjściowym.

Matematyka jest tutaj prosta, ale zwodnicza. Małe koło słoneczne ma 30 zębów. Koło koronowe – 72. Standardowe równanie przekładni planetarnej daje nam:

Przełożenie = -R/S = – 72/30 = -2,4:1

Ujemne przełożenie oznacza, że wał wyjściowy obraca się w kierunku przeciwnym do wejściowego. W praktyce wał wyjściowy porusza się w tym samym kierunku co silnik. Jak? Przez przebiegłość. W tej przekładni zastosowano dwa zestawy przekładni planetarnych. Pierwszy zestaw współdziała z drugim, a drugi zestaw obraca koło koronowe. Ta podwójna interakcja przywraca normalny kierunek obrotu.

Tymczasem duże koło słoneczne obraca się swobodnie. Jego sprzęgło jest rozłączone, więc obraca się w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, naprzeciwko turbiny. Po prostu podąża za resztą szczegółów.

Drugi bieg

Drugi bieg to miejsce, w którym inżynieria wchodzi w grę. Skrzynia biegów nie tylko zmienia sprzęgła; faktycznie zamienia się w dwa mechanizmy planetarne, połączone w jedną całość i posiadające wspólny nośnik przekładni planetarnej.

Oto schemat pracy. W pierwszym etapie duże koło słoneczne traktowane jest jako koło koronowe. Mamy więc trzy kluczowe elementy:
1. Wejście: Małe koło słoneczne.
2. Naprawiono: Duże koło słoneczne (przytrzymywane przez hamulec taśmowy).
3. Wyjście: Wspornik przekładni planetarnej.

Zastosujmy wzór na stałe koło koronowe:

1 + R/S = 1 + 36/30 = 2,2:1

Nośnik planet wykonuje 2,2 obrotu na każdy obrót małego koła słonecznego. Ale to nie koniec. Ten nośnik planetarny staje się teraz wejściem dla drugiego etapu.

Na drugim etapie:
* Wejście: Wspornik przekładni planetarnej (z pierwszego stopnia).
* Stacjonarny: Duże koło słoneczne (nadal trzymane nieruchomo).
* Wyjście: Główne koło zębate.

Przełożenie skrzyni biegów na tym etapie?

1 / (1 + S/R) = 1 / (1 + 36/72) = 0,67:1

Pomnóżmy oba etapy: 2,2 razy 0,67. Otrzymujemy ostateczną redukcję prędkości o 1,47:1. Jest to mechanizm złożony, ale efektem jest płynna i wydajna zmiana biegów zapewniająca przyspieszanie bez zgaśnięcia silnika.

Trzeci bieg

W większości automatycznych skrzyń biegów trzeci bieg ma przełożenie 1:1. Transmisja bezpośrednia. Bez mnożenia i bez redukcji. Tylko prosta ścieżka od wejścia do wyjścia.

Aby to osiągnąć, wystarczy połączyć ze sobą dowolne dwa z trzech elementów przekładni planetarnej. W tym konkretnym projekcie ruch jest prosty. Załącz sprzęgła, które mocno łączą oba koła słoneczne bezpośrednio z turbiną.

Jeśli oba koła słoneczne obracają się dokładnie w tym samym kierunku, koła planetarne nie mają wyboru. Nie mogą obracać się względem siebie. Są zablokowane. Blokuje to koło koronowe względem planet. Wszystko obraca się jako jedno. 1:1. Tylko. Skuteczny.

Nadbieg

Nadbieg oznacza, że wał wyjściowy obraca się szybciej niż wał wejściowy. Jest to wzrost prędkości, dokładne przeciwieństwo zwielokrotnienia momentu obrotowego.

Ta skrzynia biegów pełni podwójną funkcję podczas zmiany biegu na wyższy. Łączy w sobie przełożenie nadbiegu z przemiennikiem momentu obrotowego z blokadą. Pamiętacie blokadę? Omija sprzęgło hydrodynamiczne, przenosząc moc silnika bezpośrednio do skrzyni biegów, co poprawia wydajność.

Podczas zmiany biegu na wyższy:
* Wał przymocowany do obudowy przemiennika momentu obrotowego jest połączony poprzez sprzęgło z nośnikiem przekładni planetarnej.
* Małe koło słoneczne obraca się swobodnie.
* Duże koło słoneczne jest utrzymywane na miejscu za pomocą opaski nadbiegu.
*Turbina nie jest do niczego podłączona. Jedyne wejście znajduje się od samej obudowy przemiennika momentu obrotowego.

Spójrz na diagram, na którym nośnik planet jest wejściem, koło słoneczne jest stałe, a koło koronowe jest wyjściem:

Przełożenie = 1 / (1 + S/R) = 1 / ( 1 + 36/72) = 0,67:1

Wał wyjściowy wykonuje jeden obrót na każde 0,67 obrotu silnika. Wykonaj obliczenia. Jeśli silnik pracuje na biegu jałowym z prędkością 2000 obr./min, wał wyjściowy obraca się z prędkością 3000 obr./min.

Dlatego możesz jechać autostradą z prędkością 70 mil na godzinę, przy komfortowo niskim wskazaniu obrotomierza. Silnik nie pracuje ze względu na zużycie. Przekładnia zwiększa prędkość.

Bieg wsteczny

Bieg wsteczny wygląda bardzo podobnie do pierwszego biegu. Ten sam obwód, ale inny element wiodący. Zamiast małego koła słonecznego napędzanego przez turbinę, obciążenie przejmuje duże koło słoneczne. Małe koło słoneczne obraca się swobodnie w przeciwnym kierunku.

Wspornik przekładni planetarnej jest przymocowany do nadwozia za pomocą tylnego hamulca taśmowego. Ona nie może się ruszyć.

Zastosujmy równania z poprzednich sekcji. Rezultatem jest przełożenie nieco niższe niż pierwszy bieg. Samochód porusza się do tyłu z nieco mniejszym zwielokrotnieniem momentu obrotowego, ale to wystarczy, aby wydostać się z korka.

Przełożenia

To cały cykl. Cztery biegi do przodu i jeden do tyłu. Przekładnia je przesuwa, utrzymując niektóre elementy w stanie nieruchomym, a poruszając innymi, wykorzystując wszechstronność przekładni planetarnej do kontrolowania dostarczania mocy.

Przeniesienie Zaloguj Element stały Wyjdź Przełożenie
pierwsze Mały sprzęt przeciwsłoneczny Nośnik planetarny (sprzęgło jednokierunkowe) Pierścień zębaty 2,4:1
2. Mały sprzęt przeciwsłoneczny Duży sprzęt przeciwsłoneczny (wstążka) Pierścień zębaty 1,47:1
trzeci Obydwa koła słoneczne (do turbiny) Nie dotyczy Wszystko kręci się razem 1:1
Wzrost Obudowa przemiennika momentu obrotowego Duży sprzęt przeciwsłoneczny (wstążka) Pierścień zębaty 0,67:1
Wstecz Duży sprzęt przeciwsłoneczny Nośnik przekładni planetarnej (taśma) Pierścień zębaty Nieco < 2,4:1

Prawdopodobnie zastanawiałeś się, jak łączyć i odłączać różne wały wejściowe. Odbywa się to za pomocą sprzęgieł i opasek ciernych umieszczonych wewnątrz przekładni. W następnej sekcji przyjrzymy się, jak działają.

Sprzęgła i opaski cierne w automatycznych skrzyniach biegów

W poprzedniej sekcji omówiliśmy, w jaki sposób skrzynia biegów tworzy indywidualne przełożenia. Na przykład, gdy mówiliśmy o overdrive (overdrive), wskazaliśmy:

W tej skrzyni biegów, gdy włączony jest nadbieg, wał przymocowany do obudowy przemiennika momentu obrotowego (przykręconego do koła zamachowego silnika) jest połączony z planetarnym wałem napędowym poprzez sprzęgło cierne. Małe koło słoneczne obraca się swobodnie, podczas gdy duże koło słoneczne jest utrzymywane na miejscu za pomocą opaski nadbiegu. Nie ma nic podłączonego do turbiny; Moment wejściowy pochodzi wyłącznie z obudowy przemiennika momentu obrotowego.

Aby przekładnia działała, wymaga wielu połączeń i złączy za pomocą sprzęgieł i opasek. Kardan satelitarny jest połączony z obudową przemiennika momentu obrotowego za pomocą sprzęgła. Małe koło słoneczne jest oddzielone od turbiny sprzęgłem, dzięki czemu może się swobodnie obracać. Duże koło słoneczne jest przymocowane do obudowy taśmą, aby zapobiec jego obracaniu się. Każda zmiana biegu wyzwala serię takich zdarzeń, które włączają i wyłączają różne sprzęgła i zespoły. Przyjrzyjmy się bliżej taśmie.

Taśmy

W tej przekładni zastosowano dwa paski. Taśmy transmisyjne to dosłownie stalowe opaski, które otaczają części przekładni i są przymocowane do obudowy. Stosowane są w połączeniu z cylindrami hydraulicznymi umieszczonymi w obudowie skrzyni biegów.

Mechanika taśm hamulcowych

Jeśli usuniesz koła zębate, pozostaną tylko „elementy wewnętrzne” skrzyni biegów. Zwróć uwagę na ciało. Pokazuje jedną z kluczowych opasek mocowania hamulca. To nie tylko element dekoracyjny. To jest „mięsień”.

Metalowy pręt jest bezpośrednio połączony z tłokiem. Naciśnij pręt, a tłok się poruszy. Taśma jest rozciągnięta. Ten prosty łańcuch reakcji zapobiega obracaniu się niektórych wałów. Czy chcesz bieg wsteczny? Tworzysz presję. Taśma się kurczy. Samochód jedzie do tyłu. Potrzebujesz redukcji? Ta sama taśma. Inna kolejność przełączania.

Opaska spełnia rolę hamulca i zabezpiecza część skrzyni biegów w obudowie.

Nie ma tu komputerów. Tylko hydraulika i stal. Pręt przejmuje ciśnienie hydrauliczne i przekształca je w siłę mechaniczną. Tłok wykonuje główną pracę. Taśma utrzymuje elementy na miejscu. A co jeśli pręt utknie? A co jeśli tłok przecieka? Stracisz tę transmisję. Lub odwróć. Cały system zostanie zatrzymany.

Ciśnienie hydrauliczne to „mięsień”, który napędza zmianę biegów. Jest on dostarczany do cylindra poprzez specjalny układ zaworów i zmusza tłoki do dociskania z siłą pasów ciernych. Działanie to dociska część przekładni do obudowy, skutecznie zmieniając drogę przenoszenia mocy. Jest to oddziaływanie mechaniczne przeprowadzane za pomocą przepływu płynu.

Sprzęgła opowiadają inną historię. Są bardziej złożone niż taśmy cierne. W tej skrzyni biegów do sterowania procesem zmiany biegów wykorzystywane są cztery różne pakiety sprzęgieł. Każdy z nich jest aktywowany przez płyn hydrauliczny pod ciśnieniem docierający do tłoka umieszczonego bezpośrednio w zespole sprzęgła.

Gdy ciśnienie spadnie, system musi mieć sposób na samoczynne uwolnienie. Tutaj w grę wchodzą sprężyny. Zapewniają czyste zwolnienie sprzęgła w przypadku spadku ciśnienia hydraulicznego. Jeśli spojrzysz na tłok i otaczający bęben sprzęgła, zobaczysz gumowy pierścień uszczelniający na powierzchni tłoka. To mały szczegół, ale ma kluczowe znaczenie. To właśnie ten pierścień uszczelniający podlega wymianie, gdy skrzynia biegów trafia do warsztatu w celu serwisu. Bez tego podczas przełączania występują straty ciśnienia i poślizg.

Dlaczego uszczelki gumowe są ważne podczas większych napraw

Można by pomyśleć, że gumowa uszczelka to tylko uszczelka. W automatycznej skrzyni biegów pełni funkcję ustalacza ciśnienia. Kiedy przekładnia zaczyna wibrować lub ślizgać się, pierwszymi podejrzanymi są często uszczelki wewnętrzne. Z biegiem czasu twardnieją i tracą zdolność utrzymywania ciśnienia hydraulicznego potrzebnego do zablokowania sprzęgieł.

Wymiana jest konieczna nie tylko w celu usunięcia wycieku. Chodzi o przywrócenie dokładnie takiej powierzchni ciernej, z jaką powinny stykać się tarcze cierne sprzęgła. Demontując skrzynię biegów w celu gruntownego remontu, nie instalujesz tylko nowych tarcz ciernych. Przywracasz integralność obwodu hydraulicznego. O-ring tłoka zapewnia, że ​​siła z korpusu dystrybutora faktycznie dociera do pakietu sprzęgła i nie wycieka przez ściankę tłoka.

Ukryte koszty zużycia

Łatwo przeoczyć prostotę ruchu tłoka w bębnie. Ale ten przełącznik to wszystko. Zerwana uszczelka, zużyta sprężyna – i cały łańcuch zdarzeń się załamuje. Pasy mogą nadal się blokować, ale sprzęgła nie. Strata mocy w wyniku poślizgu.

Dlatego większe naprawy wymagają takich kosztów pracy. Nie chodzi tylko o czyszczenie części. Każda część, która przeszła tysiące cykli ciepła, ciśnienia i tarcia, musi zostać wymieniona. Gumowy O-ring na tym tłoku to tylko jeden element znacznie bardziej złożonej układanki. Jeśli pominiesz jego wymianę, transmisja ponownie się nie powiedzie. Jeśli poświęcisz mu odpowiednią uwagę, może wytrzymać kolejne sto tysięcy mil. A może nie. Droga do takich węzłów nie jest łatwa.

Pakiet sprzęgła: tarcie styka się ze stalą

Pakiet sprzęgła składa się z naprzemiennych warstw materiału ciernego i płytek stalowych. Wewnątrz tarcze cierne zazębiają się ze sobą, blokując jeden z mechanizmów zębatych. Od zewnątrz w obudowie przełącznika zamocowane są stalowe płyty. Ta konstrukcja przypominająca kanapkę przenosi moc poprzez tarcie.

Elementy te są materiałami eksploatacyjnymi i ulegają zużyciu w trakcie użytkowania. Podczas remontu przekładni należy je wymienić. Nowe wkładki gwarantują niezawodne działanie i trwałość. Zignorowanie tego kroku spowoduje poślizg i możliwą awarię.

Nacisk sprzęgła nie jest przypadkowy. Przenoszony jest poprzez kanały wewnętrzne wbudowane bezpośrednio w wały skrzyni biegów. Układ hydrauliczny działa jak mózg, który w ułamku sekundy określa, które sprzęgła i taśmy należy włączyć, aby zapewnić stałe dostarczanie mocy.

Logika pozycji parkowania

Umieszczenie go w parku wydaje się banalnym zadaniem. Wystarczy zablokować skrzynię biegów, aby zapobiec obracaniu się kół. Jednakże wymagania techniczne stojące za tym prostym ruchem dźwigni okazują się zaskakująco złożone.

Rozważmy fizykę procesu. Po pierwsze, system musi albo bezpiecznie odblokować, albo zablokować, gdy pojazd znajduje się na pochyłości. Cały ciężar ciśnienia transportowego spoczywa na mechanizmie blokującym. Nie powinno się ślizgać.

Po drugie, istnieje problem z dopasowaniem. Dźwignia zmiany biegów rzadko kiedy jest idealnie dopasowana do wybieraka trybu za każdym razem. Nawet w przypadku niewielkich odchyleń w położeniu mechanizm musi działać niezawodnie.

Po trzecie, dźwignia musi pozostać w pozycji zablokowanej po zablokowaniu. Musi być coś, co zapobiegnie przypadkowemu podniesieniu i niezamierzonemu wyłączeniu. Wibracje od nawierzchni lub uderzenie w konsolę środkową nie powinny powodować odblokowania samochodu.

Mechanizm, który dostosowuje się do tych wszystkich ograniczeń, okazuje się zaskakująco elegancki. Zanim zrozumiemy, jak to faktycznie działa, warto poznać poszczególne elementy, które się w nim znajdują.

Jak hamulec postojowy utrzymuje samochód na miejscu

Hamulec postojowy nie tylko napina linki; wpływa bezpośrednio na skrzynię biegów. Zazębia się z zębami wału wyjściowego, zapobiegając stoczeniu się pojazdu. Jest to specjalna część przekładni, która łączy się z wałem napędowym. Jeśli hamulec postojowy jest zablokowany, ta część nie może się obracać. A jeśli ta część nie może się obracać, samochód nie będzie mógł się poruszać. To jest zamek mechaniczny. Tylko. Skuteczny. Aby zapobiec stoczeniu się samochodu ze wzniesienia, nie jest wymagana żadna elektronika.

Jak stożkowe mechanizmy hamulca postojowego ułatwiają pokonywanie wzniesień

Przyjrzyj się uważnie zespołowi hamulca postojowego w obudowie mechanizmu różnicowego. Zauważysz blokadę parkingową, mały metalowy klips, który blokuje biegi w określonej pozycji. To nie tylko płaski talerz. Ma stożkowe boki, które są lekko nachylone, aby kierować jego ruchem do przodu i do tyłu.

Ten projekt rozwiązuje powszechny problem. Parkowanie na stromym zboczu powoduje ogromne obciążenie przekładni. Ciężar samochodu ma tendencję do staczania się, ale hamulce utrzymują go na miejscu. Tworzy to siłę klinującą. Gdyby zatrzask był płaski i sztywny, pasowałby ściśle do zębów przekładni. Wypuścić ją później? Często wymaga to uniesienia tylnych kół lub przyłożenia znacznej siły do ​​wału napędowego.

Stożek zmienia fizykę procesu. Po zwolnieniu hamulca rampa działa jak odskocznia. Grawitacja i ciężar własny pojazdu pomagają wypchnąć mechanizm z pozycji zablokowanej. Siła generowana przez położenie pojazdu faktycznie pomaga zwolnić zamek. Koniec z próbą zwolnienia zablokowanego hamulca ręcznego. To proste rozwiązanie geometryczne ułatwia obsługę dźwigni zmiany biegów i oszczędza nerwy.

Fizyczne połączenie pomiędzy manetką a skrzynią biegów jest prostym, ale ważnym połączeniem. Jest podłączony do kabla, który zamienia Twoje ruchy ręczne na mechaniczne. Po przesunięciu dźwigni w położenie Park, drążek ten dociska sprężynę do małej stożkowej tulei.

Rzecz w tym, że mechanizm blokuje się tylko wtedy, gdy zrówna się z wycięciem na wale wyjściowym. Jeśli pojazd zostanie zatrzymany na niewielkim wzniesieniu lub przekładnie są lekko przesunięte, tuleja stożkowa uderzy w „najwyższy punkt” przekładni. Sprężyna ściska się, ale dźwignia nie blokuje się. Z tego powodu po zaparkowaniu i zwolnieniu hamulca samochód może przesunąć się nieco do przodu lub do tyłu o kilka cali. To nie jest usterka. Samochód musi się przetoczyć na tyle, aby zęby zmieściły się w jednej linii, a zapadka parkingowa ostatecznie zmieści się w wycięciu.

Po wyrównaniu tuleja utrzymuje ramię na miejscu. Utrzymuje skrzynię biegów w położeniu Park, nawet jeśli jedziesz na stromym wzniesieniu. Bez tego mechanicznego ogranicznika grawitacja wytrąciłaby samochód z biegu.

Automatyczna skrzynia biegów: hydraulika, pompy i regulator

Hydraulika

Automatyczna skrzynia biegów potrafi o wiele więcej, niż myślisz. To nie tylko przełącznik; jest to złożony komputer hydrauliczny sterujący przenoszeniem mocy. Rozważ następujące zjawiska, z którymi spotykasz się na co dzień:

  • Wyposażony w czterobiegową skrzynię biegów z Overdrive, system automatycznie wybiera bieg na podstawie prędkości i położenia przepustnicy.
  • Płynne przyspieszanie powoduje zmianę biegów przy niższych prędkościach. Jeśli mocno naciśniesz pedał gazu, skrzynia biegów utrzyma bieżący bieg dłużej.
  • Naciśnięcie pedału gazu powoduje natychmiastową redukcję biegu o jeden niższy.
  • Przesunięcie dźwigni zmiany biegów na niższy bieg (np. 2 lub 3) powoduje redukcję biegu tylko wtedy, gdy pozwala na to prędkość pojazdu. Jeśli pojedziesz zbyt szybko na ten bieg, skrzynia biegów będzie czekać. Nie wymusi redukcji biegu, dopóki pojazd nie zwolni w naturalny sposób.
  • Jeśli zablokujesz dźwignię zmiany biegów na drugim biegu, skrzynia biegów pozostanie na drugim biegu. Zmiana biegu na wyższy lub niższy nie nastąpi, jeśli nie poruszysz dźwignią.

Ta logika jest kontrolowana przez hydrauliczny układ sterowania. Prawdopodobnie widziałeś metalowy blok, który kieruje płyn do wszystkich tych elementów. Zasadniczo jest to „mózg” automatycznej skrzyni biegów. Kanały wtopione bezpośrednio w metalową obudowę są znacznie wydajniejsze niż zastosowanie rur zewnętrznych. Bez tych wewnętrznych kanałów przekładnia byłaby splątaną plątaniną gumowych rurek.

Musimy przyjrzeć się kluczowym elementom tego układu hydraulicznego, aby zrozumieć, jak ze sobą współpracują.

Rdzeń hydrauliczny: Pompy zębate

Zajrzyj pod obudowę skrzyni biegów, a znajdziesz pompę zębatą automatycznej skrzyni biegów. Jest to silnik mechaniczny zapewniający ciśnienie hydrauliczne, zwykle montowany bezpośrednio na skrzyni korbowej.

Jego zadanie jest proste, ale nieubłagane. Zasysa płyn z miski – zbiornika znajdującego się na dnie – i pompuje go do „żył” układu. Ta ciecz pod ciśnieniem nie pozostaje na miejscu. Wchodzi do przemiennika momentu obrotowego, smaruje i aktywuje przeniesienie mocy silnika. Jest również wysyłany do chłodnicy, zapobiegając przegrzaniu i „wypaleniu” skrzyni biegów pod obciążeniem.

Bez tego stałego przepływu cały system się zawali. Pompy nie obchodzi, czy jesteś na biegu parkowym, czy na trzecim biegu. Działa tak długo, jak długo pracuje silnik. Dlatego poziom cieczy jest tak krytyczny. Niski poziom płynu oznacza, że ​​pompa zasysa powietrze. Powietrze jest sprężone. Ciśnienie spada. Przesunięcia stają się nieprecyzyjne, potem ostre, aż w końcu zanikają całkowicie.

Konstrukcja jest prosta: koła zębate współdziałają ze sobą. Ciecz jest wychwytywana i wydalana. Ale jest to również najbardziej bezbronna część. Kiedy uszczelka ulegnie uszkodzeniu lub zużyją się koła zębate, traci się nie tylko ciśnienie. Tracisz kontrolę. A w przypadku automatycznej skrzyni biegów oznacza to, że pozostajesz na biegu jałowym, mając nadzieję, że laweta znajdzie Cię, zanim rozładuje się akumulator.

Niektóre nowoczesne konstrukcje wykorzystują pompy o zmiennej wydajności, aby oszczędzać paliwo. Zmniejszają przepływ, gdy nie jest wymagane wysokie ciśnienie. Ale podstawowa zasada pozostaje ta sama: ssanie. Pompowanie. Krążenie. Awaria i przekładnia przestaje być urządzeniem do przenoszenia mocy. Zamienia się w ciężar.

Wewnętrzne koło zębate pompy jest przykręcone bezpośrednio do obudowy przemiennika momentu obrotowego, dzięki czemu obraca się wraz z prędkością obrotową silnika. Gdy koła zębate się obracają, wychwytują płyn z jednej strony obudowy w kształcie półksiężyca i wtłaczają go do układu hydraulicznego po drugiej stronie. Zewnętrzne koło zębate, napędzane przez koło wewnętrzne, pomaga w przemieszczaniu tego przepływu, ale faktyczne zadanie pomiaru prędkości pojazdu spada na inny element.

Rola kontrolera prędkości

Automatyczna Kontrola Prędkości Skrzyni to zawór mechaniczny odpowiedzialny za wskazanie aktualnej prędkości skrzyni biegów. Jest zamontowany na wale wyjściowym i obraca się szybciej w miarę przyspieszania samochodu. Wewnątrz znajduje się zawór ze sprężyną, która reaguje na ten obrót. Im szybciej wał się obraca, tym silniejsza siła odśrodkowa naciska na sprężynę i bardziej otwiera zawór. Ciecz z pompy przepływa przez wał wyjściowy do tego zaworu.

Taka konstrukcja stwarza bezpośredni związek pomiędzy prędkością i ciśnieniem. Wyższa prędkość pojazdu powoduje szybsze obracanie się regulatora, dalsze otwieranie zaworu i przepuszczanie większego ciśnienia płynu. Ten sygnał ciśnienia określa, kiedy skrzynia biegów zmienia biegi.

Gubernator przekształca prędkość mechaniczną na ciśnienie hydrauliczne i dostarcza przekładni informacje potrzebne do automatycznej zmiany biegów.

Mechanizm ten jest czysto mechaniczny. Elektronika nie ma tu nic do rzeczy. Tylko sprężyny, zawory i ciśnienie płynu reagują na siłę odśrodkową. To eleganckie, choć nieco przestarzałe rozwiązanie problemu określania prędkości samochodu. Nowoczesne skrzynie biegów w dużej mierze zastąpiły je czujnikami elektronicznymi, ale zasada pozostaje kluczową koncepcją w projektowaniu automatycznych skrzyń biegów. Dlaczego został opuszczony? Głównie ze względu na dokładność, ale także dlatego, że komputery potrafią odczytywać wiele wejść jednocześnie, a nie tylko obroty wału wyjściowego. Jednak dla tych, którzy utrzymują starsze samochody w ruchu, zrozumienie działania regulatora jest kluczem do diagnozowania problemów ze zmianą biegów. Jeżeli zmiany zachodzą nagle lub z opóźnieniem, przyczyną może być regulator. Albo blok zaworowy. Lub sam płyn. Rzadko kiedy winna jest tylko jedna część. Jednak wiedza o tym, jak działa regulator, pomaga zawęzić problem.

Jak automatyczne skrzynie biegów wykrywają obciążenie silnika

Jakość zmiany biegów to nie magia. Jest to układ hydrauliczny reagujący na prawa fizyki. Skrzynia biegów musi wiedzieć tylko jedno: jak ciężko pracuje silnik. Do przetwarzania tych danych stosowane są dwie główne metody.

Niektóre starsze lub prostsze modele wykorzystują prostą przepustnicę połączoną z pedałem gazu za pomocą linki. Naciśnij pedał. Kabel jest rozciągnięty. Ciśnienie rośnie. Tylko. Liniowy.

Inne systemy wykorzystują regulator podciśnienia. Membrana ta wykrywa podciśnienie w kolektorze dolotowym. Przy dużych obciążeniach podciśnienie spada. Regulator przekształca tę zmianę w ciśnienie hydrauliczne i przykłada ciśnienie do przepustnicy. Tak czy inaczej, cel jest ten sam: powiedzieć skrzyni biegów, kiedy zmieniać biegi, w zależności od położenia przepustnicy.

Rola zaworu ręcznego

Zawór ręczny to połączenie z selektorem. Jest to czysto mechaniczne. Przesuń dźwignię do pozycji „D”, „3” lub „L”, a zawór fizycznie steruje płynem. Blokuje niektóre obwody. Wybierasz trzeci bieg? Obwód nadbiegu jest otwarty. Nie ma żadnego overdrive’a. Wybierasz niski bieg? Wysokie biegi pozostają bierne. Jest to sztywny limit ustawiony przez kierowcę.

Zawory przełączające: decydenci

Wewnątrz skrzynki zaworowej większość pracy wykonują zawory przełączające. Kierują płyn do sprzęgieł i hamulców taśmowych. Każda para kół zębatych ma swój własny zawór. Zawór zmiany biegów 1-2 steruje zmianą biegu z pierwszego na drugi. 2-3 wykonuje następny krok.

Te zawory są pod napięciem. Z drugiej strony płyn regulatora prędkości naciska w jednym kierunku. Regulator obraca się wraz z wałem wyjściowym. Prędkość wytwarza presję. Z drugiej strony przepustnica cofa się. Obciążenie stwarza opór.

Pompa wytwarza oba te ciśnienia. Zawór zmiany biegów porusza się tylko wtedy, gdy ciśnienie reduktora przekracza opór przepustnicy.

Dlaczego zmieniają się punkty przełączania?

Przyspieszenie ma znaczenie.

Jedź ostrożnie. Ciśnienie przepustnicy jest niskie. Ciśnienie regulatora, które rośnie szybko, wygrywa wcześnie. Przełączanie następuje przy niższej prędkości. Płynnie.

Wejdź na pedał. Ciśnienie na przepustnicy osiąga wartość szczytową. Aby przesunąć zawór, regulator musi pracować znacznie ciężej. Przed zmianą biegu samochód musi jechać szybciej. Trzymasz bieg dłużej. Zyskasz większą moc. Dlatego zmiany biegów są agresywne przy pełnym otwarciu przepustnicy – ​​są opóźnione ze względu na konstrukcję.

Każdy zawór reaguje na określony zakres ciśnienia. Wraz ze wzrostem prędkości sterowanie przejmuje zawór 2-3. Zawór 1-2 zamyka się. Zawór 3-4 (lub nadbieg) czeka na swoją kolej. Jest to seria rozwiązań hydraulicznych.

Elektroniczna zmiana biegów

Ten mechaniczny taniec działa dobrze. Jest przewidywalny. Ale on ma ograniczenia. Próżnia zmienia się wraz z wysokością nad poziomem morza. Kable się rozciągają. Regulatory przeciekają. System opiera się na niedoskonałych czujnikach.

Na scenę wkracza elektronika. Nowoczesne przekładnie nie opierają się na kablach ani podciśnieniu. Ufają danym.

Nowoczesne „automaty” są hybrydą analogowego „napełniacza” i cyfrowego „mózgu”. W specyfikacji możesz zobaczyć „sterowany elektronicznie”, ale nie myśl, że hydraulika zniknęła. Ona jest nadal obecna. Taśmy hamulcowe i sprzęgła nadal napędzane są ciśnieniem płynu. Jaka jest różnica? Elektromagnesy sterują teraz obwodami hydraulicznymi. Wymiana ta upraszcza orurowanie wewnątrz obudowy skrzyni biegów i otwiera możliwości dla systemów sterowania, z którymi nie może sobie poradzić czysto mechaniczny zawór regulacyjny.

Podczas gdy starsze systemy opierały się na podstawowych napędach podciśnieniowych i trakcji mechanicznej, nowa generacja śledzi znacznie więcej danych. Tak, nadal kontroluje prędkość pojazdu i położenie przepustnicy. Ale teraz monitoruje także prędkość obrotową silnika, nacisk na pedał hamulca, a nawet może współdziałać z układem przeciwblokującym (ABS). Dane te są wprowadzane do złożonych algorytmów. Wiele z nich przy podejmowaniu decyzji o zmianie biegu korzysta z logiki rozmytej — podejścia do programowania naśladującego ludzkie myślenie, zamiast polegać na sztywnych regułach binarnych.

Inteligentniejsza zmiana biegów zapewniająca bezpieczeństwo i wydajność

Ten inteligentny system pozwala skrzyni biegów reagować na warunki drogowe w sposób niemal instynktowny. Nie chodzi tylko o dotarcie z punktu A do punktu B. Chodzi także o oszczędzanie zasobów silnika i zarządzanie trakcją.

  • Kompensacja zjazdu: System wykrywa strome wzniesienia i automatycznie redukuje bieg. Wykorzystuje to hamowanie silnikiem do utrzymania prędkości, zmniejszając zużycie klocków hamulcowych.
  • Kontrola poślizgu: Jeśli czujniki wykryją poślizg kół podczas hamowania, skrzynia biegów może zmienić bieg na wyższy. Zmniejsza to moment hamowania silnika, pomagając zapobiegać utracie kontroli.
  • Blokada zmiany biegu na wyższy podczas pokonywania zakrętów: Na krętych drogach skrzynia biegów może zablokować zmianę biegu na wyższy (nadbieg). Dzięki temu silnik znajduje się w strefie maksymalnej mocy i jest gotowy do przyspieszenia na wyjściu z zakrętów bez opóźnień przy redukcji biegu.

Rozważmy scenariusz z krętą górską drogą. Zbliżasz się do serpentynowej drogi. Na prostych odcinkach przełącza na drugi bieg, aby zwiększyć moment obrotowy. Wchodzisz w zakręt. Puszczasz pedał gazu. Podstawowa automatyczna skrzynia biegów może zinterpretować to jako sygnał do włączenia trzeciego biegu lub nawet nadbiegu. Następnie, gdy dodasz gazu na wyjściu z zakrętu, konieczne będzie ponowne zmniejszenie biegu. To są kretynzy. To nieskuteczne. W samochodzie z manualną skrzynią biegów po prostu trzymasz aktualny bieg.

Zaawansowane komponenty elektroniczne mogą uczyć się na tym wzorcu. Po przejechaniu kilku zakrętów bez zmiany biegów sterownik rozpoznaje kontekst. Zastępuje logikę zmiany biegu na wyższy, utrzymując optymalny bieg w celu przyspieszenia, dopóki droga ponownie się nie wyprostuje. Nie jest to zauważalne, ale różnica w obsłudze jest zauważalna.

Często zadawane pytania dotyczące automatycznej skrzyni biegów

Jaka jest główna różnica między automatyczną skrzynią biegów a ręczną skrzynią biegów?
Dwie kluczowe różnice. Po pierwsze, nie ma pedału sprzęgła. Po drugie, nie ma ręcznego wybieraka biegów. Po przesunięciu wybieraka w pozycję „jazda” system samodzielnie steruje wszystkimi zmianami biegów.

Jaka jest główna funkcja automatycznej skrzyni biegów?
Jego zadaniem jest utrzymywanie pracy silnika w najbardziej efektywnym zakresie obrotów, przy jednoczesnym zapewnieniu szerokiego zakresu prędkości wyjściowych kół.

Kiedy automatyczne skrzynie biegów stały się standardem w USA?
Według Sixta automatyczne skrzynie biegów stały się dominującym wyborem na rynku amerykańskim pod koniec lat 80-tych.

Jak właściwie działa automatyczna skrzynia biegów?
Według Driving.ca systemy te wykorzystują czujniki, aby określić, kiedy należy zmienić bieg i dokonać zmiany biegu na podstawie wewnętrznego ciśnienia oleju.

Jakie elementy znajdują się w automatycznej skrzyni biegów?
Mechanizm wewnętrzny zazwyczaj obejmuje zestaw przekładni planetarnej, zestaw taśm hamulcowych, trzy mokre sprzęgła cierne, hydrauliczny układ sterowania i dużą pompę zębatą.

Exit mobile version