Begin 1988 introduceerde Audi de 90 als vervanger van de 4000-serie, waarmee hij zich op een specifieke niche richtte: welvarende kopers die rijdynamiek en verfijnd design belangrijker vinden dan opvallende statussymbolen. Deze stap was strategisch; Audi had te maken gehad met tegenwind van zowel luxeconcurrenten als Mercedes en BMW, en een aanhoudende negatieve perceptie als gevolg van eerdere onbedoelde acceleratieproblemen. De 90 wilde een plek voor zichzelf veroveren onder bestuurders die op zoek waren naar inhoud boven louter prestige.
Зміст
Aerodynamische uitmuntendheid en strak ontwerp
Het exterieur van de jaren 90 gaf prioriteit aan aerodynamische efficiëntie. Het vlakke glas, de geïntegreerde deurgrepen en de wigvormige vorm zorgden voor een luchtweerstandscoëfficiënt van 0,33, waardoor hij opmerkelijk gestroomlijnd was voor zijn tijd. In tegenstelling tot sommige agressief vormgegeven aerodynamische auto’s, behield de 90 een conventioneel, maar toch zwierig sedanprofiel met een lange motorkap en een kort achterdek. Bij dit ontwerp ging het niet alleen om het uiterlijk: het vertaalde zich in een lager brandstofverbruik en hogere topsnelheden, waarbij een geteste snelheid van 200 km/u werd bereikt.
Prestaties en bediening
Onder de motorkap leverde de atmosferische vijfcilindermotor 130 pk, waardoor de 90 in 8,9 seconden van 0 naar 100 km/u kon accelereren en een kwart mijl in 27,7 seconden kon afleggen bij 130 km/u. Hoewel niet baanbrekend, waren deze prestaties een aanzienlijke verbetering ten opzichte van zijn voorgangers. Het rijgedrag van de auto was neutraal, waardoor het voorspelbaar en plezierig was om te rijden, hoewel de wegligging beperkt was tot 0,77 g en de remafstand gemiddeld 60 meter was. De vijfversnellingsbak, hoewel enigszins kerfig, bood een soepele koppeling en goedgekozen overbrengingsverhoudingen, waardoor frequent schakelen werd gestimuleerd voor maximaal rijplezier.
Interieur en comfort
Binnenin had de 90 een strakke, logische indeling met een minimalistisch dashboard en logisch geplaatste bedieningselementen. De toevoeging van houten afwerking en optionele lederen bekleding was bedoeld om kopers aan te trekken die gewend zijn aan luxe interieurs. Ondanks de compacte afmetingen bood de cabine comfortabele zitplaatsen voor vier volwassenen, hoewel de hoofdruimte achterin enigszins beperkt was. De kofferbak was met een lengte van tien kubieke voet voldoende maar niet uitzonderlijk, met een onregelmatige vloer als gevolg van structurele delen.
Marktpositie en prijzen
De Audi 90 debuteerde voor een prijs die zijn premiumpositionering weerspiegelde: beginnend bij $ 24.330, met goed uitgeruste modellen die $ 26.305 bereikten. Door dit prijskaartje concurreerde hij rechtstreeks met de BMW 325 en Mercedes-Benz 190E, die vergelijkbare prestaties en wegligging boden, maar met een ruimer interieur. De Acura Legend bood echter een aantrekkelijk alternatief tegen lagere kosten. Audi bood ook een basismodel uit de jaren 80 aan, dat er identiek uitzag als de 90, maar aanzienlijk goedkoper was voor $ 18.600, hoewel het werd geleverd met een minder krachtige motor.
Erfenis
De Audi 90 vertegenwoordigde een berekende poging om de relevantie van Audi in een competitief luxesegment te herbevestigen. De mix van aerodynamische efficiëntie, verfijnde prestaties en verfijnd ontwerp sprak een specifiek type bestuurder aan: iemand die inhoud belangrijker vond dan oppervlakkige status. Hoewel het geen groot succes was, legde de 90 de basis voor Audi’s toekomstige dominantie op de markt van premium sedans.
