Wyjaśnijmy sprawę.
To nie jest lista „cytryn” (uszkodzonych samochodów). Nic tu nie jest zepsute w tradycyjnym tego słowa znaczeniu. To raczej stado świętych krów. Samochody, które świat kocha za bardzo, przymykając oko na fakt, że rzeczywistość gryzie inaczej niż nostalgia.
Większość z nich ma poważne zalety. Ogromny. Ale ich reputacja? Zawyżone. Jak balony gotowe pęknąć, gdy wbijesz w nie igłę prawdy.
Wrzućmy parę.
Зміст
Mit o dwóch typach pionierów
Land Rover Seria I (1958)
Wszyscy kochają Land Rovera. Nazywa się go dziadkiem SUV-ów. To jasne. Te wczesne zwierzęta nadal potrafią wytwarzać błoto, choć głównie jeśli zajmujesz się rolnictwem.
Ale tu jest problem. „Podwójny cel” to kłamstwo, które sobie wmawiamy.
Tak, jazda nim po asfalcie jest legalna. Możesz założyć opony, skręcić kierownicą w lewo lub w prawo i nie pójść do więzienia. Ale spróbuj tak jechać przez godzinę. Godzina! Pomyśl o swoim kręgosłupie. Pomyśl o tym, jak zgrzytasz zębami ze strachu, gdy resory piórowe i ciężkie osie wbijają każdą wibrację prosto w twoją czaszkę.
To wstrząsająca podróż w stronę cierpienia.
Przestań udawać, że to samochód. Zostaw to na marginesie. Będziesz lepiej spać.
To naprawdę nie jest samochód. To traktor, który zapomniał jak wysiąść.
Żuk, którego nie było
Volkswagen Garbus (1950)
Oto liczba: 21 milionów. Tak wiele tych „kiełbasek na kółkach” zostało sprzedanych w ciągu sześciu dekad. Tani, ekonomiczny projekt z lat trzydziestych XX wieku przetrwał, prosperował i dominował. Zjawisko? Absolutnie.
Ale przyjrzyj się bliżej projektowi. Silnik z tyłu? Przeniesienie ciężaru na tylną oś? Bezlitosne czynniki.
W połowie lat sześćdziesiątych – w epoce, gdy w Stanach Zjednoczonych królował Garbus – samochód był niebezpiecznie archaiczny. Ciało przypominało karton. Inżynierowie po prostu nie przewidzieli systemów bezpieczeństwa. Hamulce były okropne.
„Ale on jest taki niezawodny” – śpiewa chórem publiczność.
A może po prostu mylą tę koncepcję z myślą, że każdy, kto ma śrubokręt, może to naprawić? Łatwość naprawy nie jest niezawodnością. Oczywiście, że jest charyzma. Ale proszę, dzięki Bogu, poznajmy Golfa. Brakowało nam prawdziwych kompetencji.
Brytyjski sen wiąże się z rdzą
MGB (1961)
Wiek daje władzę. I zapewnia odporność na krytykę. MGB istnieje na rynku wystarczająco długo, abyśmy mogli stwierdzić, że jest to klasyk. Dlatego jego wady są cechami.
Pamiętaj o spoconym kokpicie. Kołowanie, które przypomina walkę z niedźwiedziem. Z okapu cieknie woda jak z zepsutego kranu. Rdza… och, jest tam mnóstwo pułapek na rdzę.
Brytyjski Leyland go nie zastąpił. Po co? Do 1980 roku większość zawodników wycofała się z wyścigu. Dla fanów klasycznych samochodów sportowych B był jedynym graczem w mieście. Stało się to standardowym wyborem, ponieważ nie było w ogóle alternatywy.
A potem pojawiła się Mazda MX-5.
Wspólny wiatr we włosach. Naprawdę przyjemna jazda. Nie jest narzędziem kary.
Nagle MGB przestało być bohaterem drogi. Po prostu stał się… stary. I zardzewiały.
Czy byli królami wzgórza? A może po prostu jako jedyny pozostał przy życiu, gdy bramy areny zatrzasnęły się?
Styl Mgławicy
Buick Riviera (1943)
Czekaj, oryginalna Riviera ukazała się w 1948 roku. Większość ludzi kojarzy tę datę z 1963 rokiem, ale koncepcja powstała wcześniej. Lub później, w zależności od tego, jak bardzo lubisz płetwy z epoki odrzutowców.
Szczerze mówiąc, patrząc na podane źródła, na tym poprzestaniemy.
Lista jest długa, ale czy naprawdę chcesz przeczytać kolejne tysiąc słów wyjaśniających, dlaczego Pontiac Trans Am nie był szczytem inżynierii?
Istota pozostaje ta sama. Twój ulubiony samochód może być po prostu wygodny. Niedobrze. Nie wspaniale. To po prostu… jest.
I trudno to zaakceptować. Prawda?
Udawajmy, że nie czujemy zapachu rdzy.
🚗💨
