De truck van Slate is goedkoop. Zoals echt goedkoop. $ 25.959 begint de prijs. Voeg nog eens $ 4.000 toe als je de SUV-vorm wilt. De bestemmingsvergoeding is nog niet bekendgemaakt, wat voelt als een valstrik, maar de basiscijfers zijn moeilijk te negeren.
Er zit echter een addertje onder het gras.
Ze schilderen het niet.
Het voertuig verlaat de fabriek kaal. De naam “Blank Slate” is geen marketingpluis. Het is letterlijk. Dus in plaats van fabrieksverf gooit Slate vinyl naar je. Veel ervan. Ze dachten dat ze het net zo goed goed konden doen, of op zijn minst speels, dus gingen ze samenwerken met Crayola.
Vijf kleuren. Rechtstreeks uit de doos.
- Cerulean (blauw)
- Paardebloem (geel)
- Varen (groen)
- Jersey Tomaat (oranje)
- Razmatazz (roze)
Je kunt het zelf inpakken. Of betaal iemand om die stickers erop te plakken, misschien een kronkelige streep langs de zijkant en het krijtlogo vlak onder de deurgrepen. Ze verkopen zelfs een bijpassende sleutelhangerhoes. Het is absurd. Op een goede manier.
Dit is niet alleen verf. Het is een identiteit.
Hier wordt de wiskunde lastig. Deze specifieke Crayola-wraps kosten $ 1.549. De “klassieke” Slate-wraps zijn goedkoper, rond de $ 499 of $ 669, afhankelijk van of je iets wilt dat glanst als een olievlek. Haat je de keuzes? Ga voor maatwerk. Dat is $ 1.599 uit uw zak.
Vergelijk dat eens met Porsche’s ‘Paint to Sample’. Dat spul kost duizenden en het is permanent. Slate wedt dat je liever opties hebt. En misschien iets minder permanent.
Is het het waard? Misschien. Misschien niet.
Dit is pas de eerste samenwerking. De configurator belooft ‘merken en makers waar we van houden’. Er is al een optie van een New Yorkse kunstenaar genaamd Max Kolo, een filmmaker. Wat komt er nog meer? Wie weet.
Motor1 vindt het slim. Kijk eens hoeveel Cybertrucks er ingepakt worden. Eigenaars houden ervan om te pronken. Slate leunt hard op die cultuur.
Als je een vrachtwagen koopt die niet geverfd is, geef je al iets aan. Nu mag je kiezen wat.
