Nazwa brzmi bardzo dominująco. Fiero oznacza po włosku „bardzo dumny”. Idealnie wpisuje się to w podejście marki Pontiac do samochodów. Ten samochód jest ważny. Nie był to tylko pierwszy samochód produkcyjny z silnikiem umieszczonym z tyłu, który wyjechał z Detroit. Był to drugi dwumiejscowy samochód produkowany masowo w mieście od czasu wprowadzenia na rynek Forda Thunderbirda w połowie lat pięćdziesiątych.
W dziale Pontiac stawka jest osobista. Ten samochód to moralne zwycięstwo. Dywizja walczyła przez prawie 20 lat o własny samochód sportowy. Chcieli alternatywy dla Corvette. Konkurent flagowego produktu Chevroleta. To nie było zamierzone. Projekt rozpoczął się w 1978 roku jako „samochód dojazdowy”. Mini samochód na długie dystanse. Cel był prosty: pomóc GM spełnić nowe rządowe standardy CAFE. W tym samym roku weszły w życie regulacje dotyczące średniego zużycia paliwa przez przedsiębiorstwa. Presja była prawdziwa.
Chęć stworzenia pełnoprawnego samochodu sportowego nie mogła zostać stłumiona od samego początku.
Jednak zmodyfikowane DNA nie jest w stanie sprostać temu zadaniu. Jako koncepcja dojazdów do pracy plany przewidywały układ silnika z tyłu. Napęd na tylne koła nie jest omawiany. Układ napędowy zostanie zapożyczony z kompaktowego samochodu nowej generacji „X-body” z napędem na przednie koła. To był przeszczep. Cel i mechanizm nie pasowały.
Elliot M. „Pete” Estes ma pióro. Dyrektor generalny General Motors. W październiku 1978 roku zgodził się z tym pomysłem. Może to biznes. Może to uczucie. W latach sześćdziesiątych, kiedy Estes był dyrektorem działu, błagał o dwumiejscowego Pontiaca. Potem go nie otrzymał. Nie miał zamiaru przegapić tej szansy.
Зміст
Wpływy zewnętrzne
W ramach niezwykłego posunięcia dla General Motors Pontiac przekazał kierownictwo nad projektem Fiero firmie Entech z siedzibą w Detroit. Firmą zarządzał Hülki Aldikakti. Prace nad projektem Ron Hill rozpoczął w ramach projektu Advanced Design III. Projekt został ukończony w kwietniu 1980 roku przez Johna Schinellę z Exterior Studio II firmy Pontiac. To on wymyślił nazwę „Fiero”.
Prawdziwym wrogiem były pieniądze. Od 1980 do 1982 roku przepływy finansowe firmy niemal stale doprowadzały projekt do kryzysu. Aldikakti musiał stoczyć ciężką bitwę. Przekonał zarząd, że samochody są nie tylko narzędziem gospodarczym, ale także środkiem do życia. Wizerunek Pontiaca był przestarzały, a pozycjonowanie marki trudne do zrozumienia. Fiero miał wtłoczyć nową krew w zanikającą markę.
Pod plastikową obudową
Wynik wygląda jak korporacyjny samochód budowlany. Obok i za kierowcą znajduje się 4-cylindrowy silnik o pojemności 2,5 litra. Znajduje się w komorze silnika Platformy X. Te kompaktowe samochody są nie tylko metalowe. Oferują 4-biegową manualną skrzynię biegów. Opcjonalna 3-biegowa automatyczna skrzynia biegów również należy do tej samej serii. Przednie zawieszenie i hamulce zostały przeniesione na tylną oś.
Część przednia? To terytorium Chevroleta Chevette. Sterowniczy. Zawieszenie. Hamulce. Zarówno tam, jak i tam są komponenty Chevroleta.
Rama jest naprawdę innowacyjna. W pełni funkcjonalna rama przestrzenna. Panele korpusu wykonane są z tworzywa Enduraflex. To nie jest włókno szklane. W ten sposób możesz tanio i szybko dokonać zmian w stylu. Pontiac ograniczył również wybór kolorów do czterech opcji. Celem jest kontrola jakości. Twierdzili, że reprezentuje to nowy poziom dla Pontiaca.
„Fiero wprowadzone na rynek w wersji podstawowej i S/E spotkało się z szeroką, głównie pozytywną prasą.”
Od samochodu produkcyjnego do samochodu bezpieczeństwa
Oceniającym podoba się ten wygląd. Byli zachwyceni aranżacją. Chwalono ich także za zachowanie na drodze. Ale recenzje mówią same za siebie. Chcą zmniejszyć poziom hałasu. Zmniejsz wagę. Dodaj jeszcze więcej mocy. Skrzynia biegów 5-biegowa. Jazda stała się płynniejsza. Zmniejszyło się szarpanie na zakrętach.
Pontiac słuchał.
W 1984 roku Fiero stało się samochodem wyścigowym wyścigu Indy 500. Na ulicach pojawiły się repliki ze spiczastym nosem, który ściśle przylega do drogi. Model GT powrócił w 1985 roku. 4-cylindrowy silnik został zastąpiony silnikiem V-6 z wtryskiem paliwa do kolektora dolotowego. Silnik ten również należy do rodziny platform X. Zapewnia o 52% większą moc niż podstawowy silnik 4-cylindrowy.
GT ma w standardzie tylny spojler. Nakładki aerodynamiczne „efekty naziemne”. Zaktualizowano zawieszenie Y99. Miękki układ wydechowy. Wszystko to tworzy aurę mini muscle cara. Czy to rozwiązało drgania? Samochód zachował ostrość, ale zyskał moc. Pod plastikową skorupą bije serce złożonego mechanizmu. Serce, które bije zgodnie z marką i stara się zapamiętać, kim ona jest.
Fiero to coś więcej niż tylko samochód. To był eksperyment na przetrwanie. Używanie części z ogólnych zapasów do tworzenia czegoś nowego. Coś pikantnego. V-6 dodaje mocy. Plastik pozwala na szybki rozwój. Ale główne pytanie pozostaje. Czy samochód korporacyjny może naprawdę na nowo zdefiniować podział?
Dane dotyczące sprzedaży mówią same za siebie. Entuzjaści dużo mówią. Plastik nadal tam jest. Przestrzenna rama trzymała się mocno.
Usunięto silnik V-6, a samochód przebudowano na model S/E z 1986 roku. W połowie sezonu wprowadzono nową wersję GT z przeprojektowanymi tylnymi nadkolami i unikalnym dachem typu fastback z „latającym słupem”. Długo oczekiwana pięciobiegowa skrzynia biegów, opracowana przez firmę Getrag i wyprodukowana na licencji firmy GM, została wreszcie wypuszczona na rynek w czerwcu.
Ulepszenia z 1987 r. i pojemność zbiornika paliwa
Zmiany w 1987 r. były niewielkie. Głównym ulepszeniem był większy zbiornik paliwa, który zwiększył pojemność z 10,2 do 12 galonów. Rozwiązało to długotrwały problem z rezerwą mocy. Listę aktualizacji uzupełnia kilka zmian w wyglądzie i sprzęcie.
Rewizja zawieszenia na rok 1988
W 1988 roku ten sportowy duet stał się jeszcze bardziej atrakcyjny. Pontiac Fiero ma wreszcie własny układ zawieszenia. Geometria pozostaje w dużej mierze taka sama, ale nowe komponenty zapewniają ostrzejsze prowadzenie. Pokonywanie zakrętów stało się bardziej przewidywalne i interesujące.
Dostępny jest teraz nowy pakiet opcji Formuła. Łączy w sobie wygląd wersji GT z osiągami podwozia. Ta opcja zwiększa zainteresowanie modelem S/E Noback. Ulepszony system zmiany biegów sprawia, że prowadzenie modeli V-6 to prawdziwa przyjemność.
„Dzięki odpowiednim opcjom jest to prawdziwy samochód sportowy, którego prowadzenie daje absolutną przyjemność”.
Układ kierowniczy pozostaje mechaniczny. Bardzo ciężki przy małych prędkościach. Pontiac zasugerował, że wspomaganie kierownicy już wkrótce. Fiero nadal się poprawiało. Ewoluował w kierunku codziennego kierowcy, jakim pierwotnie miał być model podstawowy. Wersje S/E i GT są warte posiadania.
Więcej informacji na temat Pontiaca i innych samochodów sportowych można znaleźć tutaj :
-
Jak działa samochód sportowy?
-
Samochody sportowe z lat 80-tych
-
Recenzje nowych samochodów sportowych
-
Recenzje używanych samochodów sportowych
-
Muskularny samochód
-
Jak działa Ferrari
-
Jak działa Ford Mustang?
